Wyciąganie auta z rowu Lubin

Okolice Lubina mają dwa oblicza. Na zachód i północny zachód, w stronę Chocianowa i Przemkowa, ciągną się lasy poprzecinane piaszczystymi drogami — wygląda to niegroźnie, dopóki przednie koła nie zaczną się w tym piachu zakopywać. Na wschód, za Siedlcami i Niemstowem, zaczyna się dolina Odry pod Ścinawą: łąki i rozlewiska, które po każdym większym deszczu zamieniają się w grzęzawisko. Do tego dochodzi sama Wysoczyzna Lubińska, lekko pofałdowana, z rowami i niewysokimi skarpami wzdłuż dróg gminnych, a zimą z lodem w zacienionych zakrętach. Miejsc, żeby wylądować poza jezdnią, jest więc pod dostatkiem.

Podczas wyciągania auta z rowu różnica między fachowcem a przypadkowym pomocnikiem polega na tym, co zostanie z samochodu po akcji. Lina zaczepiona o byle co urywa zderzak, gniecie chłodnicę, wygina belkę — i nagle zamiast kwadransa roboty masz tydzień w blacharni. Dlatego zanim napniemy cokolwiek, oglądamy pochylenie, podłoże i punkty holownicze, które producent umieścił w tym modelu.

Sytuacje, które obsługujemy

• Auto, które zjechało jednym bokiem lub całe do przydrożnego rowu
• Samochód zakopany w sypkim piachu na drodze leśnej
• Pojazd ugrzęźnięty w mokrej łące albo rozjeżdżonej drodze polnej
• Auto, które zsunęło się z oblodzonego podjazdu lub zakrętu
• Samochód na boku albo na dachu po wypadnięciu z drogi
• Pojazd zawieszony na skarpie, krawężniku lub w wykopie przy budowie

Jak to robimy

Na lawecie mamy wyciągarkę, a do niej pasy, szekle i zblocze. Zaczep idzie tylko w oczko holownicze albo w element nośny — nigdy w wahacz, zderzak czy hak przyczepy. Linę napinamy powoli, patrząc, jak auto zachowuje się przy pierwszych centymetrach ruchu. Gdy kierunek ciągnięcia jest niekorzystny, przekładamy linę przez zblocze i zmieniamy kąt; dzięki temu nadwozie nie dostaje szarpnięcia, a koła nie lecą po gruncie bokiem.

Kiedy samochód stoi już na asfalcie, sprawdzamy, czy nadaje się do jazdy: koła, osłony podwozia, miska olejowa, ślady wycieków. Jeśli wszystko w porządku, ruszasz dalej. Jeśli coś zostało w rowie — na przykład opona na feldze albo oderwana osłona — zabieramy auto na platformę i wieziemy do warsztatu. Więcej o tym na stronie holowanie w Lubinie.

Co zrobić, zanim dojedziemy

Nie próbuj wyjeżdżać „na siłę”. W piachu i błocie gaz do dechy tylko wkopuje koła głębiej, a przy okazji grzeje sprzęgło i skrzynię — to naprawy, przy których nasz rachunek wygląda śmiesznie. Nie daj się też namówić na holowanie linką za osobówkę kolegi: linka pęka, mocowania się wyrywają, a przy szarpnięciu ktoś może oberwać.

Jeśli samochód wystaje na jezdnię, włącz awaryjne i ustaw trójkąt, żeby ktoś w Ciebie nie wjechał — zwłaszcza o zmroku na wąskiej drodze gminnej. Przez telefon opisz, na czym stoisz (piach, błoto, śnieg, trawa), jak głęboko auto siedzi i czy laweta ma gdzie zaparkować w odległości kilkunastu metrów. Dobieramy do tego sprzęt przed wyjazdem.

Zadzwoń pod 535 456 815 — jesteśmy dostępni przez całą dobę, także w mroźne noce, gdy w dolinie Odry kładzie się mgła, a na drogach gminnych robi się ślisko.